Altnordischer Wörterbucheintrag

Stöðull

Altnordischer Wörterbucheintrag

Definitionen

1 Definitionen

1 stöðull stǫðull

m., dat. stöðli, [A. S. staðol; O. H. G. stadal]:—a milking-sbed, for kine; milli bæjar ok stöðuls, K. Þ. K.; griðkona þín þerrir fætr á jafnan er hón gengr af stöðli, Fb. i. 268; naut vóru á stöðli, … graðungr var á stöðlinum, Vápn. 1; fé var á stöðli of aptaninn, Bjarn. 47: vóru konur at mjöltum, Þóroddr reið á stöðulinn, … hvert sinn er Þóroddr kom á stöðul, Eb. 316, 320; reka naut á stöðul, Eg. 712; konur er til stöðuls fóru, 713; konur vóru á stöðli, Nj. 83; norðr í stöðlum, Sturl. ii. 249; stöðul ok kvíar, Vm. 18; tvá stöðla ok sel, D. N. i. 81; stöðuls-hlið, Landn. 78. stöðul-gerði, n. a milk-pail, Ísl. ii. 74.

Orthographie

Das Wort "{$word}" kann auch als "{$older_form}" in älterer Orthographie geschrieben werden, wobei "ö" als "ǫ" dargestellt wird.

Ähnliche Wörter

Runeninschrift

stöðull

Mögliche Runeninschrift in jüngerem Futhark

Der obige Runentext stellt das altnordische Wort "stöðull" dar, wie es in Runeninschriften aus der Wikingerzeit (ca. 800-1100 n. Chr.) erscheinen könnte.

Verwendete Abkürzungen

Häufige Abkürzungen

A. S.: Anglo-Saxon.
dat.: dative.
l.: Linnæus.
m.: masculine.
n.: neuter.
O. H. G.: Old High German.
S.: South, Southern.

Werke & Autoren

Bjarn.: Bjarnar Saga. (D. II.)
D. N.: Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
Eb.: Eyrbyggja Saga. (D. II.)
Eg.: Egils Saga. (D. II.)
Fb.: Flateyjar-bók (E. I.)
K. Þ. K.: Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
Landn.: Landnáma. (D. I.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Sturl.: Sturlunga Saga. (D. I.)
Vápn.: Vápnfirðinga Saga. (D. II.)
Vm.: Vilkins-máldagi. (J. I.)

Alle Quellen anzeigen →