Gammelnorsk ordbokoppføring

Stöðull

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

1 Definisjoner

1 stöðull stǫðull

m., dat. stöðli, [A. S. staðol; O. H. G. stadal]:—a milking-sbed, for kine; milli bæjar ok stöðuls, K. Þ. K.; griðkona þín þerrir fætr á jafnan er hón gengr af stöðli, Fb. i. 268; naut vóru á stöðli, … graðungr var á stöðlinum, Vápn. 1; fé var á stöðli of aptaninn, Bjarn. 47: vóru konur at mjöltum, Þóroddr reið á stöðulinn, … hvert sinn er Þóroddr kom á stöðul, Eb. 316, 320; reka naut á stöðul, Eg. 712; konur er til stöðuls fóru, 713; konur vóru á stöðli, Nj. 83; norðr í stöðlum, Sturl. ii. 249; stöðul ok kvíar, Vm. 18; tvá stöðla ok sel, D. N. i. 81; stöðuls-hlið, Landn. 78. stöðul-gerði, n. a milk-pail, Ísl. ii. 74.

Ortografi

Ordet "{$word}" kan også staves som "{$older_form}" i gammel ortografi, der "ö" representeres som "ǫ".

Lignende ord

Runeskrift

stöðull

Mulig runeskrift i yngre futhark

Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "stöðull" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

A. S.: Anglo-Saxon.
dat.: dative.
l.: Linnæus.
m.: masculine.
n.: neuter.
O. H. G.: Old High German.
S.: South, Southern.

Verker & Forfattere

Bjarn.: Bjarnar Saga. (D. II.)
D. N.: Diplomatarium Norvagicum. (J. II.)
Eb.: Eyrbyggja Saga. (D. II.)
Eg.: Egils Saga. (D. II.)
Fb.: Flateyjar-bók (E. I.)
K. Þ. K.: Kristinn-réttr Þorláks ok Ketils = Kristinna-laga-þáttr. (B. I.)
Landn.: Landnáma. (D. I.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Sturl.: Sturlunga Saga. (D. I.)
Vápn.: Vápnfirðinga Saga. (D. II.)
Vm.: Vilkins-máldagi. (J. I.)

Vis alle kilder →