Definitions
Definitions
1 skepna
u, f. [skapa; Dan. skabning], a shape, form; með hverigri skepnu sem er, K. Þ. K. (begin.); eptir réttri skepnu, Fms. v. 347, Hom. 115.
2 skepna
2. fate, destiny (Dan. skjebne), MS. 4. 8 (but rare).
3 skepna
II. a created thing, creature; sá Guð at þetta var allt saman góð skepna, Stj. 15; hann greindi skepnuna í tvær greinir, Rb. 78; Dróttinn Guð sá er allri skepnu stýrir, 623. 25, Lil. 6; alla skepnuna, … öll sýnilig skepna, Stj. 29, 30; englar … er æztir váru allrar Guðs skepnu, 656 C. i; skepnu en eigi skapara, Ver. 47; Guð skóp allar skepnur senn, Rb. 78; góð skepna, 677. 10; á enni sömu skepnu gékk Pétr þurrum fótum, of the sea, Greg. 58: compd., skepnu-dagr, the day of creation, Ver. 7.
4 skepna
2. in mod. usage esp. cattle, livestock; fara vel með skepnurnar, engin lifandi skepna; skepnu-laus, without livestock; skepnu-höld, the keeping of livestock, and so on.
Runic Inscription
Runic Inscription
skepna
The runic text above represents the Old Norse word "skepna" as it might appear in runic inscriptions from the Viking Age (c. 800-1100 CE).