Gammelnorsk ordbokoppføring

ÞYNGJA

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

3 Definisjoner

1 ÞYNGJA

ð and d, [þungr, Dan. tynge], to weigh down, burden, make heavy, Hom. 53; mun mér eigi þ. þetta erviði, it will not encumber me, Eluc. 3; augu þeirra þyngðusk (pass.) af tárum, 623. 60.

2 ÞYNGJA

2. impers. he grows heavy, with dat. of manner; en sóttinni þyngði (the illness grew worse) eigi því síðr, ok andaðisk hann, Fms. x. 73; þá þyngdi honum mjök (it grew very heavy with him, i. e. he grew heavy from sleep), ok lagðisk hann niðr ok svaf, v. 222; þyngja tekr máli ok minni, Skáld H. 5. 16.

3 ÞYNGJA

II. reflex., tekr nú bardaginn at þyngjask, to grow heavy, adverse. Fas. i. 105; honum tók þá at þyngjask (he sank) sem á leið daginn, Fms. viii. 445.

Lignende ord

Runeskrift

ÞYNGJA

Mulig runeskrift i yngre futhark

Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "ÞYNGJA" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

adv: adverb.
Dan: Danish.
Dan.: Danish.
dat.: dative.
i. e.: id est.
impers: impersonal.
impers.: impersonal.
m.: masculine.
n.: neuter.
pass.: passive, passively.
pers.: person, personal.
reflex: reflexive.
reflex.: reflexive.
v.: vide, verb.
þ.: þáttr.

Verker & Forfattere

Eluc.: Elucidarium. (F. II.)
Fas.: Fornaldar Sögur. (C. II.)
Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Hom.: Homiliu-bók. (F. II.)
Skáld H.: Skáld Helga-rímur. (A. III.)

Vis alle kilder →