Gammelnorsk ordbokoppføring

Kennsl

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

2 Definisjoner

1 kennsl

n. pl., in the phrase, bera kennsl á e-t, to recognise, identify, Ó. H. 72, Fms. xi. 85, Mag. 97.

2 kennsl

II. a charge made on evidence, N. G. L. i. 72; bar konungr á hendr bændum þessi kennsl, Ó. H. 103; vóru þá þessi k. borin á hendr honum, en hann synjaði þverliga ok bauð skírslur fyrir, Fms. vii. 186; þat var kennt Margretu dróttningu at hón hefði ráðit mann til at svíkja konunginn í drykk, þann mann tóku Birkibeinar ok höfðu þessi kennsl á honum, en hann setti þar syn fyrir ok bauð skírslur …, ix. 5. kennsla-mál, n. cases of circumstantial evidence; dular-eiðar ok um kennsla-mál, þar sem eigi eru lögleg vitni til, Gþl. 199; þar at skyldu allir eiða sverja um kennslamál öll, Ísl. ii. 403,—for these cases were disposed of by an oath of compurgators or by ordeal.

Lignende ord

Runeskrift

kennsl

Mulig runeskrift i yngre futhark

Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "kennsl" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

ch: chapter.
gl: glossary.
id: idem, referring to the passage quoted or to the translation
l.: Linnæus.
n.: neuter.
pl.: plural.

Verker & Forfattere

Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Gþl.: Gulaþings-lög. (B. II.)
Mag.: Magus Saga. (G. II.)
N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)
Ó. H.: Ólafs Saga Helga. (E. I.)

Vis alle kilder →