Gammelnorsk ordbokoppføring

Spekingr

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

2 Definisjoner

1 spekingr

m. a wise man, a sage; Sigurðar Hlaða-jarls er allra spekinga var mestr, Fms. i. 20; heyrit, ér spekingar, orð mín, ii. 240; Einarr bjó þá at þverá, s. mikill, Lv. 36; hann var inn mesti s. at viti, Eb. 26; Osvifr var s. mikill, Ld. 122; Gestr var s. at viti, framsýnn um marga hluti, 124; síðan fór hann til spekings eins ok sagði honum drauminn, Nj. 121.

2 spekingr

2. the counsellors of kings were called so; nú ræðsk Haraldr konungr um við sína spekinga, Fms. xi. 42; sem þá var konungum títt, at hafa gamla spekinga til þess at vita forn dæmi ok siðu forellra sinna, Fagrsk. 150; cp. the A. S. witenas.

Lignende ord

Runeskrift

spekingr

Mulig runeskrift i yngre futhark

Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "spekingr" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

A. S.: Anglo-Saxon.
cp: compare.
cp.: compare.
m.: masculine.
p.: page.
S.: South, Southern.
v.: vide, verb.

Verker & Forfattere

Eb.: Eyrbyggja Saga. (D. II.)
Fagrsk.: Fagrskinna. (K. I.)
Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Ld.: Laxdæla Saga. (D. II.)
Lv.: Ljósvetninga Saga. (D. II.)
Nj.: Njála. (D. II.)

Vis alle kilder →