Gammelnorsk ordbokoppføring

Veðja

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

2 Definisjoner

1 veðja

að, [Ulf. ga-wadion = ἁρμόζειν; A. S. weddian; Scot. wad; Germ. wetten; Dan. vædde]:—to lay a wager, bet; with dat., veðja um e-t, or absol., veðja höfði um getspeki, Vþm. 19; veðjar Loki höfði sínu við þann dverg, Edda 69; ek vil veðja um við þik, at ek mun finna …, Ó. H. 75, Fms. vi. 369; skal víst veðja hér um, Fas. i. 318; viltú veðja við oss, at …, 317; ef menn veðja, hafi at alls engu, Gþl. 522; veðit eigi optarr við úkunna menn, Fas. i. 319; þeir reiddusk ok veðjuðu, Korm. 142.

2 veðja

II. a Norse law term, [Swed. vädja], to appeal; þá skolu þingmenn skjóta dómi þeirra veðjuðum á fylkis-þing, N. G. L. i. 88; verða þar aðrir veðjaðir (= for-veðjaðir?) ok af sínu máli, id.

Lignende ord

Runeskrift

veðja

Mulig runeskrift i yngre futhark

Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "veðja" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

A. S.: Anglo-Saxon.
absol: absolute, absolutely.
absol.: absolute, absolutely.
Dan: Danish.
Dan.: Danish.
dat.: dative.
f.: feminine.
Germ: German.
Germ.: German.
id: idem, referring to the passage quoted or to the translation
id.: idem, referring to the passage quoted or to the translation
l.: Linnæus.
m.: masculine.
n.: neuter.
S.: South, Southern.
Scot.: Scottish.
Swed: Swedish.
Swed.: Swedish.
Ulf.: Ulfilas.
ζ: uncertain or wrong reading.

Verker & Forfattere

Edda: Edda. (C. I.)
Fas.: Fornaldar Sögur. (C. II.)
Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Gþl.: Gulaþings-lög. (B. II.)
Korm.: Kormaks Saga. (D. II.)
N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)
Ó. H.: Ólafs Saga Helga. (E. I.)
Vþm.: Vafþrúðnis-mál. (A. I.)

Vis alle kilder →