Gammelnorsk ordbokoppføring

Virðing

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

5 Definisjoner

1 virðing

f. a valuation, taxing; ef eigi er rétt at virðingu farit, Grág. i. 189; kveðja búa til skiptinga eða virðinga, ii. 342; þau þrjú hundruð er hón átti þar í, eptir góðra manna virðingu, Dipl. iv. 16; at lögligri virðingu, Nj. 103.

2 virðing

II. metaph. worship, reputation, honour; konungr hét at auka virðing þeirra, Eg. 33, Fms. i. 20; göra e-m þá virðing, to do that honour to one, v. 309; vér skulum halda Páska-dag með allri virðing, K. Á. 154; með mikilli virðing, with great respect, 178; með allri sæmd ok virðing, Bs. i. 123.

3 virðing

2. opinion, esteem; at minni virðing, to my mind, opinion, Fms. vii. 261; í öllum löndum er sú virðing á, at …, Bs. i. 131; var þat ok v. manna, at …, Ó. H. 232.

4 virðing

3. plur. rank; völd, léni makt’ ok virðingar, Hallgr.

5 virðing

COMPDS: virðingarfé, virðingarför, virðingargjarn, virðingarheimboð, virðingarhlutr, virðingarkona, virðingarlauss, virðingarmaðr, virðingamikill, virðingarmunr, virðingarráð, virðingarvænligr, virðingarvænn.

Lignende ord

Runeskrift

virðing

Mulig runeskrift i yngre futhark

Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "virðing" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

esp: especially.
f.: feminine.
gl: glossary.
l.: Linnæus.
metaph.: metaphor, metaphorical.
n.: neuter.
pl.: plural.
plur.: plural.
v.: vide, verb.

Verker & Forfattere

Bs.: Biskupa Sögur. (D. III.)
Dipl.: Diplomatarium. (J. I.)
Eg.: Egils Saga. (D. II.)
Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
Hallgr.: Hallgrímr Pétrsson.
K. Á.: Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Ó. H.: Ólafs Saga Helga. (E. I.)

Vis alle kilder →