Gammelnorsk ordbokoppføring

ÞURS

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

5 Definisjoner

1 ÞURS

(sounded þuss), m., this interesting word occurs in no other Teut. language; [Dan. tosse = a fool]:—a giant, with a notion of surliness and stupidity; þursa líki þykki mér á þér vera, ertattu til brúðar borinn, Alm. 2; þurs (gen.) ráðbani, slayer of the giants, i. e. Thor, Hým. 19; með þursi þríhöfðuðum, Skm.; líkari eru þeir þursum at vexti ok sýn enn menskum mönnum, Eg. 110; þegja skal þurs ef hann sitr nökviðr við eld, Ísl. ii. 317 (see nökviðr); hann var kominn af þursum, Fas. i. 412; þursinn (the goblin) skautzt inn í bjargit, ii. 29; svá hefir Grettir sagt, at fyrir dalnum hafi ráðit blendingr, þurs einn, sá er Þórir hét, Grett. 137; vér skulum ginna þá sem þursa, Nj. 263; hrím-þurs, q. v.

2 ÞURS

2. a dull fellow, a dunce, Dan. tosse; so in the ditty, opt er sá í orðum nýtr, sem iðkar mentan kæra | en þursinn heimskr þegja hlýtr, sem þrjózkast við at læra, Hallgr.

3 ÞURS

3. the Rune Þ, Skm., Skálda 168.

4 ÞURS

II. a nickname, Eg.; svarti-þ., a nickname.

5 ÞURS

COMPDS: þursaberg, þursaskegg, þussasprengir.

Lignende ord

Runeskrift

ÞURS

Mulig runeskrift i yngre futhark

Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "ÞURS" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

Dan: Danish.
Dan.: Danish.
gen.: genitive.
i. e.: id est.
id: idem, referring to the passage quoted or to the translation
l.: Linnæus.
m.: masculine.
n.: neuter.
q. v.: quod vide.
Teut.: Teutonic.
v.: vide, verb.
þ.: þáttr.

Verker & Forfattere

Alm.: Alvís-mál. (A. I.)
Eg.: Egils Saga. (D. II.)
Fas.: Fornaldar Sögur. (C. II.)
Grett.: Grettis Saga. (D. II.)
Hallgr.: Hallgrímr Pétrsson.
Hým.: Hýmis-kviða. (A. I.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Skálda: Skálda. (H. I.)
Skm.: Skírnis-mál. (A. I.)

Vis alle kilder →