定义
定义
1 seinka
að, to delay, slacken, Ísl. ii. 217: with acc., s. gönguna, Rb. 106; s. e-t mál, to put a case off, Fms. i. 74: with dat., and so in mod. usage, seinka e-u, Ísl. ii. 217, Gísl. 121.
2 seinka
II. reflex. to be delayed; þótti seinkask um kvámu hans, Fms. ii. 72, xi. 70; mjök þótti seinkask atlagan, vii. 259; þá er seinkaðisk um svörin, MS. 623. 16.
符文铭文
符文铭文
seinka
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"seinka"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。