定义
定义
1 spjall
n. a ‘spell,’ mischief, damage, = spell; taka spjall af e-u, Sks. 352 B.
2 spjall
2. a flaw; spjöll, á máli, Glúm. 347; hafi þér málit meir tilbúit með úskapi, en eigi sé spjöllin á, id.; sýnisk mér auðsæ allmikil spjöll á yðarri ráðagörð, Fms. viii. 53, v. l.; spjöll, opp. to kostir, Merl. 2. 97: mann-spjöll, a loss in men.
符文铭文
符文铭文
spjall
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"spjall",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。