Old Norse Dictionary Entry

Land-eign

Old Norse Dictionary Entry

Definitions

1 definitions

1 land-eign

f., mod. proncd. landar-eign, an estate, esp, the grounds, fields, and pastures, Krók. 39, Fs. 20; í örskots-helgi við landeign sína, Landn. 287; hann tók sér bústað á Borg, ok ætlaði þar landeign til, Eg. 735: þá er stefnu-staðr á þeim bæ sem í landeign er ómaga niðr skotið, Grág. i. 297; þar at eins var þá reyniviðr vaxinn í hans landeign, Sturl. i. 6; fara ór landeign konungs várs, N. G. L. i. 82.

Similar Words

Runic Inscription

land-eign

Possible runic inscription in Younger Futhark

The runic text above represents the Old Norse word "land-eign" as it might appear in runic inscriptions from the Viking Age (c. 800-1100 CE).

Abbreviations Used

Common Abbreviations

esp: especially.
f.: feminine.
l.: Linnæus.
mod: modern.
mod.: modern.
n.: neuter.
proncd.: pronounced.

Works & Authors

Eg.: Egils Saga. (D. II.)
Fs.: Forn-sögur. (D. II.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
Krók.: Króka Refs Saga. (D. V.)
Landn.: Landnáma. (D. I.)
N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)
Sturl.: Sturlunga Saga. (D. I.)

View All Sources →