Gammelnorsk ordbokoppføring

Náttúra

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

5 Definisjoner

1 náttúra

u, f. [from Lat. natura], nature; eptir boði náttúrunnar, Fms. i. 104; sjálf náttúran, Stj. 177; náttúran sjálf en fyrsta móðir vár, Mar.

2 náttúra

II. (supernatural) virtue, power, 544. 39; svá hefir hann mikla náttúru með sér, Nj. 44; fylgði þessu n. mikil, Fms. xi. 128; ef þú lætr þessar náttúrur fylgja, Fas. ii. 529.

3 náttúra

III. natural quality; náttúra jarðar, Edda (pref.); er kunni náttúru allra strengleikja, Str. 67:—nature, disposition, bera náttúru á e-t, Bárð. 167; hafa náttúru til e-s, to have inclination towards, passim:—potency, náttúru-laus, impotent.

4 náttúra

IV. in plur. spirits, powers; margar þær náttúrur hafa nú til sótt er áðr vildu við oss skiljask, ok enga hlýðni oss veita, Þorf. Karl. 378.

5 náttúra

COMPDS: náttúrubragð, náttúrugjöf, náttúrugripr, náttúrugrös, náttúrulauss, náttúrulög, náttúrusteinn, náttúruvani.

Lignende ord

Runeskrift

náttúra

Mulig runeskrift i yngre futhark

Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "náttúra" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

f.: feminine.
gl: glossary.
l.: Linnæus.
Lat: Latin.
Lat.: Latin.
lit: literally.
n.: neuter.
plur.: plural.
pref.: preface.

Verker & Forfattere

Bárð.: Bárðar Saga. (D. V.)
Edda: Edda. (C. I.)
Fas.: Fornaldar Sögur. (C. II.)
Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Karl.: Karla-magnús Saga. (G. I.)
Mar.: Maríu Saga. (F. III.)
Nj.: Njála. (D. II.)
Stj.: Stjórn. (F. I.)
Str.: Strengleikar. (G. II.)
Þorf. Karl.: Þorfinns Saga Karlsefnis. (D. II.)

Vis alle kilder →