Gammelnorsk ordbokoppføring

Penta

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

3 Definisjoner

1 penta

1. að, [Fr. peindre], to paint; ráfit (the roof) var allt steint ok pentað, Fms. v. 339; hann lét penta húfuna, he had the church ceiling painted, Bs. i. 830; hann lét Atla prest skrifara p. allt ræfr innan, í stöplinum ok svá bjórinn, 132; herra Ketill lét p. innan kirkjuna, Vm. 117; p. likneskju, Mar.; Máriu líkneski pentað; fjögur blöð pentuð, Pm. 1; pentuð lesbók, a painted, illuminated, book of lessons (see málbók). Ám. 35: metaph., pentaðar málsgreinir, painted phrases, Skálda.

2 penta

2. in mod. usage to stain one’s clothes with food whilst eating, penta sig; þú hefir pentað þig; pentaðu þig ekki!

3 penta

2. u, f. a spot of meat on the clothes in eating. pent-speldi, n. a bib or napkin tied round the neck of children when eating.

Lignende ord

Runeskrift

penta

Mulig runeskrift i yngre futhark

Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "penta" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

ch: chapter.
f.: feminine.
Fr: French in etymologies.
Fr.: French in etymologies.
m.: masculine.
metaph.: metaphor, metaphorical.
mod: modern.
mod.: modern.
n.: neuter.
p.: page.
s. v.: sub verbo.
v.: vide, verb.

Verker & Forfattere

Bs.: Biskupa Sögur. (D. III.)
Fms.: Fornmanna Sögur. (E. I.)
Fr.: Fritzner’s Dictionary, 1867.
Mar.: Maríu Saga. (F. III.)
Pm.: Pétrs-máldagi. (J. I.)
Skálda: Skálda. (H. I.)
Vm.: Vilkins-máldagi. (J. I.)

Vis alle kilder →