定义
定义
1 heilla
að, [heill, f.; cp. Dan. hilde = to allure], to bewitch, enchant, spell-bind one; Ketill kvað þær heillaðar, Fms. vi. 110; síðr þik (?) um heilli halir, Hm. 130; ok muntú vera heilluð af úvætti þessum, Fas. iii. 177; heilluð ertu (thou art infatuated) ef þú ætlar minn hug grimman við þik, i. 194; sprota er hann heillar með augu þeirra manna er hann vill, Od. v. 47.
符文铭文
符文铭文
heilla
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"heilla"，如维京时代（约800-1100年）的符文铭文中可能出现的那样。