定义
定义
1 sein
n. a delay; nú var eigi sein á (seinat?) konungi til mótsins, the king did not wait for him, Fms. vi. 239: the saying, ein stund verðr opt at seinum, one hour may make it too late, Harms. 41; aldri læt ek at munni sein, Mkv. 24; frið-sein, lack of peace, disturbance, Þd. 9.
符文铭文
符文铭文
sein
上面的符文文本表示古诺尔斯语词汇"sein",如维京时代(约800-1100年)的符文铭文中可能出现的那样。