Gammelnorsk ordbokoppføring

Sekja

Gammelnorsk ordbokoppføring

Definisjoner

3 Definisjoner

1 sekja

ð or t, also spelt sekkja, to fine, sentence to a fine.

2 sekja

2. to sentence to outlawry; sá er hann (acc.) sekði, Grág. i. 81; þeir menn er þeir hafa sekta, 94, Fbr. (in a verse).

3 sekja

II. reflex. to be liable to a penalty; sekisk sex aurum við biskup, K. Á. 22; goðinn seksk ef hann getr engi til at nefna féráns-dóm, Grág. i. 95; þá sekjask þeir þrem aurum við erendreka konungs, N. G. L. i. 7, 20, 101, 251; seksk hann eigi fyrir þat er hann kvángaðisk, 656 A. ii. 17; þá er sem hann hafi einn sekðan hann, Grág. (Kb.) i. 110; sá maðr er sekðan hefir hann, 111; þat er hann sekði hann breksekð, id.

Lignende ord

Runeskrift

sekja

Mulig runeskrift i yngre futhark

Runeteksten ovenfor representerer det gammelnorske ordet "sekja" slik det kan vises i runeinnskrifter fra vikingtiden (ca. 800-1100 e.Kr.).

Brukte forkortelser

Vanlige forkortelser

acc.: accusative.
bisk: bishop.
id: idem, referring to the passage quoted or to the translation
id.: idem, referring to the passage quoted or to the translation
reflex: reflexive.
reflex.: reflexive.

Verker & Forfattere

Fbr.: Fóstbræðra Saga. (D. II.)
Grág.: Grágás. (B. I.)
K. Á.: Kristinn-réttr Árna biskups. (B. III.)
Kb.: Konungs-bók. (B. I, C. I, etc.)
N. G. L.: Norges Gamle Love. (B. II.)

Vis alle kilder →